訣絶する · noun or participle which takes 'suru'
| Form | Positive | Negative |
|---|---|---|
| Dictionary | 訣絶する | 訣絶しない |
| Polite | 訣絶します | 訣絶しません |
| Past polite | 訣絶しました | 訣絶しませんでした |
| Past | 訣絶した | 訣絶しなかった |
| Te-form | 訣絶して | 訣絶しないで |
| Desire | 訣絶したい | 訣絶したくない |
| Potential | 訣絶できる | 訣絶できない |
| Passive | 訣絶される | 訣絶されない |
| Causative | 訣絶させる | 訣絶させない |
| Causative passive | 訣絶させられる | 訣絶させられない |
| Volitional | 訣絶しよう | |
| Polite volitional | 訣絶しましょう | |
| Imperative | 訣絶しろ | 訣絶するな |
| Conditional | 訣絶すれば | 訣絶しなければ |
| Tara conditional | 訣絶したら | 訣絶しなかったら |
noun, noun or participle which takes 'suru'
breaking off a relationship; severing ties
Rare term; modern Japanese almost always uses 絶交 (ぜっこう) instead. May appear in older or literary texts.
See also: 絶交
In an old letter, it was written as 'words of severance'.
Breaking off ties with his friend was a painful decision for him.