also: とはん
登攀する · noun or participle which takes 'suru'
| Form | Positive | Negative |
|---|---|---|
| Dictionary | 登攀する | 登攀しない |
| Polite | 登攀します | 登攀しません |
| Past polite | 登攀しました | 登攀しませんでした |
| Past | 登攀した | 登攀しなかった |
| Te-form | 登攀して | 登攀しないで |
| Desire | 登攀したい | 登攀したくない |
| Potential | 登攀できる | 登攀できない |
| Passive | 登攀される | 登攀されない |
| Causative | 登攀させる | 登攀させない |
| Causative passive | 登攀させられる | 登攀させられない |
| Volitional | 登攀しよう | |
| Polite volitional | 登攀しましょう | |
| Imperative | 登攀しろ | 登攀するな |
| Conditional | 登攀すれば | 登攀しなければ |
| Tara conditional | 登攀したら | 登攀しなかったら |
noun, noun or participle which takes 'suru', intransitive verb
Formal or technical term for climbing, especially in mountaineering or rock climbing contexts. Often used in compound nouns like 登攀技術 (climbing technique).
彼はエベレスト登攀に成功した。
He succeeded in climbing Everest.
I am practicing repeatedly to improve my climbing skills.