口誦する · noun or participle which takes 'suru'
| Form | Positive | Negative |
|---|---|---|
| Dictionary | 口誦する | 口誦しない |
| Polite | 口誦します | 口誦しません |
| Past polite | 口誦しました | 口誦しませんでした |
| Past | 口誦した | 口誦しなかった |
| Te-form | 口誦して | 口誦しないで |
| Desire | 口誦したい | 口誦したくない |
| Potential | 口誦できる | 口誦できない |
| Passive | 口誦される | 口誦されない |
| Causative | 口誦させる | 口誦させない |
| Causative passive | 口誦させられる | 口誦させられない |
| Volitional | 口誦しよう | |
| Polite volitional | 口誦しましょう | |
| Imperative | 口誦しろ | 口誦するな |
| Conditional | 口誦すれば | 口誦しなければ |
| Tara conditional | 口誦したら | 口誦しなかったら |
noun, noun or participle which takes 'suru', transitive verb
oral recitation; reciting aloud
Refers to the act of reciting something from memory aloud, often in a formal or educational context. Can be used as a noun or with する as a transitive verb.
I was made to recite a poem in class.
He recites sutras aloud every morning.