緘黙する · noun or participle which takes 'suru'
| Form | Positive | Negative |
|---|---|---|
| Dictionary | 緘黙する | 緘黙しない |
| Polite | 緘黙します | 緘黙しません |
| Past polite | 緘黙しました | 緘黙しませんでした |
| Past | 緘黙した | 緘黙しなかった |
| Te-form | 緘黙して | 緘黙しないで |
| Desire | 緘黙したい | 緘黙したくない |
| Potential | 緘黙できる | 緘黙できない |
| Passive | 緘黙される | 緘黙されない |
| Causative | 緘黙させる | 緘黙させない |
| Causative passive | 緘黙させられる | 緘黙させられない |
| Volitional | 緘黙しよう | |
| Polite volitional | 緘黙しましょう | |
| Imperative | 緘黙しろ | 緘黙するな |
| Conditional | 緘黙すれば | 緘黙しなければ |
| Tara conditional | 緘黙したら | 緘黙しなかったら |
noun, noun or participle which takes 'suru', intransitive verb
keeping silent; mutism
Formal term for remaining silent or a state of muteness. Often used in medical, psychological, or literary contexts. Can function as a noun or a suru-verb (intransitive).
He kept silent throughout the meeting.
Children with selective mutism become unable to speak in specific situations.