駁する · suru verb (special)
| Form | Positive | Negative |
|---|---|---|
| Dictionary | 駁する | 駁さない |
| Polite | 駁します | 駁しません |
| Past polite | 駁しました | 駁しませんでした |
| Past | 駁した | 駁さなかった |
| Te-form | 駁して | 駁さないで |
| Desire | 駁したい | 駁したくない |
| Potential | 駁せる | 駁せない |
| Passive | 駁されるalso formal 駁せられる | 駁されないalso formal 駁せられない |
| Causative | 駁させる | 駁させない |
| Causative passive | 駁させられる | 駁させられない |
| Volitional | 駁そう | |
| Polite volitional | 駁しましょう | |
| Imperative | 駁せ | 駁するな |
| Conditional | 駁せば | 駁さなければ |
| Tara conditional | 駁したら | 駁さなかったら |
suru verb (special), transitive verb
refute; contradict; oppose (an opinion)
Formal, somewhat literary verb used to argue against or rebut someone's statement or opinion. Often found in debates, academic writing, or formal criticism.
He sharply refuted the opponent's argument.
That theory has been contradicted by many scholars.