also: ふくきゅう
復仇する · noun or participle which takes 'suru'
| Form | Positive | Negative |
|---|---|---|
| Dictionary | 復仇する | 復仇しない |
| Polite | 復仇します | 復仇しません |
| Past polite | 復仇しました | 復仇しませんでした |
| Past | 復仇した | 復仇しなかった |
| Te-form | 復仇して | 復仇しないで |
| Desire | 復仇したい | 復仇したくない |
| Potential | 復仇できる | 復仇できない |
| Passive | 復仇される | 復仇されない |
| Causative | 復仇させる | 復仇させない |
| Causative passive | 復仇させられる | 復仇させられない |
| Volitional | 復仇しよう | |
| Polite volitional | 復仇しましょう | |
| Imperative | 復仇しろ | 復仇するな |
| Conditional | 復仇すれば | 復仇しなければ |
| Tara conditional | 復仇したら | 復仇しなかったら |
noun, noun or participle which takes 'suru', intransitive verb
reprisal; revenge
A formal or literary term for taking revenge or retaliating, often used in historical or dramatic contexts. Can be used as a noun or with する as an intransitive verb.
He swore revenge against his family's enemy.
He spent years preparing to take revenge.