援用
え
ん
よ
う
援用する · noun or participle which takes 'suru'
| Form | Positive | Negative |
|---|---|---|
| Dictionary | 援用する | 援用しない |
| Polite | 援用します | 援用しません |
| Past polite | 援用しました | 援用しませんでした |
| Past | 援用した | 援用しなかった |
| Te-form | 援用して | 援用しないで |
| Desire | 援用したい | 援用したくない |
| Potential | 援用できる | 援用できない |
| Passive | 援用される | 援用されない |
| Causative | 援用させる | 援用させない |
| Causative passive | 援用させられる | 援用させられない |
| Volitional | 援用しよう | |
| Polite volitional | 援用しましょう | |
| Imperative | 援用しろ | 援用するな |
| Conditional | 援用すれば | 援用しなければ |
| Tara conditional | 援用したら | 援用しなかったら |
Meanings
1
noun, noun or participle which takes 'suru', transitive verb
quotation; citation; invocation
Used when citing or invoking a precedent, rule, law, or authoritative source to support an argument or decision. Common in legal, academic, and formal writing.
The lawyer developed his argument by citing precedents.
This provision is often invoked in contracts.